บทที่ 129 EP 22/4 เพราะความคิดถึง

“อึ้งจนพูดไม่ออกเลยเหรอ” เขาล้อ ใช้สองมือรวบผมสลวยที่กำลังถูกสายลมพัดกระพือ ลมแรงพัดแทรกผ้าปิดกระโจมเข้ามา พัดพากลิ่นดอกไม้ในนี้ให้ลอยวนจนอบอวล

“ไม่จริงใช่ไหม...พี่ ส่งดอกไม้มาให้ยุเหรอ”

เขายิ้ม และนั่นคงเป็นคำตอบที่ยุริญดาเฝ้ารอ เธอคาดไม่ถึงจริงๆ

“ทำไม?”

“แทนความห่วงใยของพี่ละมั้ง”

“แล้วทำไมเพิ่งส่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ